Więzień z Lenzburga wycofał się z podcastu przed premierą

Więzień z zakładu karnego w Lenzburgu wycofał się z udziału w podcaście, którego premiera była planowana na 17 listopada 2026 roku. Rozmowa miała dotyczyć znanej sprawy zabójstwa w Zurychu, a skazany miał opowiadać o swoim życiu i popełnionej zbrodni.

Sprawa dotyczy mężczyzny skazanego na dożywotnie więzienie za zabójstwo 42-letniego informatyka. Pod koniec czerwca 2016 roku śmiertelnie dźgnął on nieznajomego mężczyznę w dzielnicy Seefeld w Zurychu. Po wyroku trafił do zakładu karnego w Lenzburgu, gdzie według informacji gazety dobrze się zaaklimatyzował.

W więzieniu skazany przez dwa i pół roku trenował do próby ustanowienia rekordu. W lutym 2026 roku wykonał 1073 burpees w ciągu godziny. To ćwiczenie polega na zejściu na podłogę, wykonaniu pompki i wyskoku. Wychodziło prawie 18 powtórzeń na minutę.

Wynik trafił na oficjalną stronę Księgi rekordów Guinnessa. Odpowiedzialne za więziennictwo w Argowii władze nie komentowały wtedy sprawy. Później okazało się, że skazany angażował się również w przedstawienia teatralne organizowane w więzieniu.

Rozmowa miała być anonimowa

Podcast przygotowała reżyserka prowadząca projekty teatralne w zakładzie karnym. Seria nosi tytuł „I co dalej?” i ma ruszyć 17 listopada. Kolejne odcinki miały pojawiać się w każdy wtorek.

Pierwszy odcinek zaplanowano jako rozmowę o znanej szwajcarskiej sprawie kryminalnej, przedstawionej z perspektywy sprawcy. Rozmowa ze skazanym została nagrana, a udział więźniów i dyrektora zakładu karnego w podcaście został zaakceptowany przez departament odpowiedzialny za gospodarkę i sprawy wewnętrzne kantonu Argowia.

Plan zakładał anonimizację rozmówcy. Jego tożsamość miała pozostać nierozpoznawalna. Przy tak znanej sprawie skuteczność takiego rozwiązania pozostawała jednak otwarta.

W nagraniu skazany opowiadał o trudnym dzieciństwie. Mówił, że jako czterolatek pakował w domu walizki i szedł do pobliskiej miejscowości. Wspominał też problemy w szkole, pogorszenie wzroku po ukąszeniu kleszcza oraz dokuczanie ze strony innych uczniów.

Opowiadał również o pobycie w różnych placówkach, także za granicą, oraz o kontakcie z narkotykami i przestępczością. Wspomniał o córce, która regularnie odwiedza go w więzieniu. W rozmowie wrócił także do zabójstwa, lecz nie przedstawił nowych informacji dotyczących samej zbrodni.

Na końcu mówił o marzeniu o życiu w małym domu na wsi, możliwie blisko zwierząt. Opisywał swoje życie jako ciąg kolejnych porażek.

Po pytaniach gazety skazany wycofał zgodę

W środę wieczorem gazeta Blick przesłała departamentowi pytania dotyczące udziału skazanego w podcaście. Kilka godzin później reżyserka poinformowała, że część nagrań została zatrzymana tuż przed publikacją, ponieważ jeden z więźniów wycofał zgodę z powodów osobistych. Nad serią pracowała przez ponad rok.

Departament wyjaśnił, że podcasty i inne formy relacjonowania historii osób osadzonych są co do zasady dopuszczalne. Muszą jednak pozostawać zgodne z prawem i orzecznictwem, a także uwzględniać uzasadnione interesy wszystkich osób zaangażowanych.

Władze kantonu podkreśliły, że departament nie zatrzymał podcastu i nie zakazał jego publikacji. Dyrektor więzienia nie wypowiedział się bezpośrednio w tej sprawie, lecz przekazał stanowisko skazanego.

Skazany wyjaśnił, że pytania gazety doprowadziły go do wycofania się z nagrania. Uznał, że przy zainteresowaniu mediów jego tożsamość może stać się rozpoznawalna. Zrezygnował z publikacji ze względu na rodziny ofiar oraz własnych bliskich.

Reżyserka zamierza opublikować pozostałe odcinki serii. Ma przygotowanych jeszcze 30 rozmów, które nagrano wcześniej.

Uważam, że ta sprawa pokazuje konkretny problem z anonimowością w opowieściach o głośnych zbrodniach. Sama zgoda departamentu na publikację nie rozwiązuje sprawy, gdy szczegóły rozmowy pozwalają odbiorcom rozpoznać rozmówcę. W kolejnych tygodniach istotne będzie to, czy pozostałe odcinki zachowają obiecaną anonimowość.

- Paweł