W Szwajcarii co piąty pierwszoklasista nie potrafi zrobić fikołka
20 listopada 20262 min czytaniaRedakcja Polacy Szwajcaria

Co piąte dziecko w pierwszej klasie szkoły podstawowej w Szwajcarii nie potrafi jeszcze zrobić fikołka na materacu. Około co trzecie ma trudności z prowadzeniem piłki przez wyznaczony korytarz. Badanie obejmujące około 7000 dzieci pokazuje jednak, że średni poziom sprawności ruchowej pozostaje stabilny.
Największy problem dotyczy części dzieci
Badacze z wyższej szkoły pedagogicznej w Zurychu sprawdzili rozwój ruchowy dzieci z przedszkoli i szkół podstawowych w Szwajcarii. Zależnie od wieku i badanej umiejętności od 10 do 20 procent dzieci potrzebuje dodatkowego wsparcia.
Chodzi o podstawowe czynności, takie jak łapanie piłki, skakanie przez skakankę, utrzymanie równowagi czy wykonanie fikołka. Wiele dzieci radzi sobie bardzo dobrze. Średni wynik nie pokazuje jednak, że wszystkie dzieci mają podobne umiejętności.
W Zurychu wszystkie dzieci rozpoczynające pierwszą klasę są testowane pod względem sprawności sportowej od 2005 roku. Wyniki z dziesięciu lat pozostały w dużej mierze stabilne. Pojawiły się niewielkie spadki w wytrzymałości i szybkości, lecz ich skala jest mała.
Dzieci ruszają się inaczej niż dawniej
Nauczyciel szkoły podstawowej z Zurychu, który pracuje w zawodzie od ponad 20 lat, widzi uczniów mających trudności z fikołkiem, łapaniem piłki czy skakaniem przez skakankę. Nie opisuje jednak ogólnego spadku sprawności. Jego obecna klasa jest bardzo aktywna.
Zmienił się przede wszystkim sposób, w jaki dzieci zdobywają ruchowe doświadczenia. Dawniej większe grupy dzieci spędzały czas na zewnątrz i podczas zabawy miały dużo naturalnego ruchu. Dziś czas wolny częściej wypełniają zajęcia zorganizowane.
Kluby sportowe rozwijają konkretne umiejętności. Dziecko może tam dobrze opanować jedną dyscyplinę, ale może mu brakować ruchu w codziennym życiu. Tego braku nauczyciel doświadcza podczas wycieczek szkolnych, gdy część uczniów szybko męczy się zwykłym marszem.
Wiele dzieci jest dowożonych samochodem albo rowerem cargo. W dorosłych decyzjach pojawia się też ostrożność: rodzice ostrzegają przed zbyt wysokim wspinaniem i skakaniem. Tymczasem próbowanie, ćwiczenie i czasem upadek są częścią nauki ruchu.
Ekrany są tylko jednym z elementów
Wraz z wiekiem dzieci zyskują kolejną alternatywę dla ruchu. Spotykają się, porównują memy i filmy z TikToka, a dostęp do telefonów, tabletów i mediów społecznościowych wpływa na zachowanie całej grupy.
Badacz zajmujący się dydaktyką, ruchem i sportem ostrzega jednak przed wskazywaniem samego czasu przed ekranem jako głównej przyczyny. Znaczenie ma cały zestaw możliwości: ile dziecko porusza się w drodze do szkoły, podczas zabawy, w klubie i na zewnątrz oraz jak z tych okazji korzysta.
Dzieci nie potrzebują specjalnego planu treningowego, żeby rozwijać podstawową sprawność. Ruch można wplatać w zabawę i codzienne drogi. Pomaga także przykład dorosłych, wspólne wyjście na zewnątrz, zabawa i dawanie dziecku przestrzeni do samodzielnego próbowania.
Obstawiam, że najważniejsza różnica będzie widoczna nie w średniej dla całej klasy, lecz w grupie dzieci potrzebujących dodatkowej pomocy. Liczby pokazują stabilny poziom ogólny, ale jednocześnie sygnał, że część uczniów wymaga większej ilości zwykłego ruchu. To właśnie ten rozdźwięk będę brał pod uwagę, gdy pojawią się kolejne wyniki.
- Paweł
Bądź na bieżąco: Szwajcarski Tydzień
Raz w tygodniu najważniejsze wiadomości, wydarzenia i oferty pracy dla Polaków w Szwajcarii. Za darmo, bez spamu.




