Przełęcz Wielkiego św. Bernarda

Przełęcz Wielkiego św. Bernarda (2469 m) to jedno z najbardziej historycznych alpejskich przejść, łączące dolinę Rodanu z Włochami. Na szczycie stoi niemal tysiącletnie hospicjum, a okolica słynie z psów bernardynów i dzikiego, wysokogórskiego krajobrazu.

To legendarne miejsce na granicy z Włochami, w regionie Wallis — kawałek żywej historii Alp.

W skrócie

Przełęcz od wieków przemierzali pielgrzymi i kupcy, a kanonicy z hospicjum od stuleci nieśli pomoc podróżnym. To tu wyhodowano rasę psów bernardynów.

• Gdzie: pogranicze szwajcarsko-włoskie, Wallis
• Wysokość: 2469 m n.p.m.
• Ile czasu: pół dnia (2–4 h)
• Wstęp: na przełęcz wjazd swobodny; zwiedzanie muzeum jest biletowane

Co zobaczyć i zrobić

Hospicjum i muzeum

Zabytkowe hospicjum z kościołem i muzeum opowiada o historii przełęczy, ratownictwie i pielgrzymach. Wstęp do ekspozycji jest płatny.

Psy bernardyny

Na przełęczy (a także w muzeum w Martigny) można spotkać słynne psy bernardyny — symbol górskiego ratownictwa.

Jezioro i szlaki

Przy przełęczy leży górskie jezioro, a wokół prowadzą szlaki z widokami na dzikie góry pogranicza.

Dojazd

Pociągiem do Martigny, dalej autobusem PostBus przez dolinę Entremont na przełęcz (sezonowo). Droga na przełęcz jest przejezdna tylko latem.

Najlepszy czas na wizytę

Przełęcz jest dostępna zwykle od czerwca do października. Zimą droga jest zasypana i zamknięta.

Informacje praktyczne

• Na górze bywa zimno nawet latem — weź ciepłą kurtkę.
• Miej przy sobie dokument — to przejście graniczne z Włochami.
• Ze Swiss Travel Pass zniżki na dojazd koleją i PostBus.