Bever — cicha strona Engadyny

Surowy urok Engadyny, spokój i dziewicza przyroda za progiem — to Bever, mała i przyjazna rodzinom wioska w Górnej Engadynie. A gdyby zatęsknić za blichtrem, St. Moritz jest zaledwie kwadrans drogi.

To Engadyna w najbardziej kameralnym wydaniu: sgraffitowe domy, kwiaty na parapetach i cisza zamiast tłumów.

W skrócie

Siedmiuset mieszkańców, szeroka dolina i domy jak z bajki: głęboko osadzone okna, sgraffito na fasadach i bukiety na schodach.

• Charakter: cicha, rodzinna wioska bez straganów i tłumów.
• Atut: tańsza baza na całą Górną Engadynę.
• Kolej: słynna linia Albula (UNESCO) przez wieś.
• Region: Gryzonia.

Co zobaczyć i zrobić

Spacer po wiosce

Zaułki wokół kościoła z białą wieżą to esencja engadyńskiej architektury — podobnie jak w Guardzie.

Val Bever

Za wioską otwiera się boczna dolina bez samochodów — łąki, las i szlak do samotnej stacji Spinas: latem pieszo lub rowerem, zimą na biegówkach.

Węzeł tras

Przez Bever przebiega linia Albula — pociągi do Filisur i Chur oraz cała Engadyna na wyciągnięcie ręki.

Dojazd

Koleją Retycką: stacja Bever leży na styku linii Albula i doliny Innu; z St. Moritz 10–15 min.

Najlepszy czas na wizytę

Lato sprzyja wędrówkom i rowerom w Val Bever, zima — biegówkom; przez dolinę przechodzi wówczas trasa Maratonu Engadyńskiego. Wiosną i jesienią panuje tu największy spokój.

Informacje praktyczne

• Wioska to świetna, tańsza baza na całą Górną Engadynę.
• Zimą przez dolinę przechodzi trasa Maratonu Engadyńskiego.
• Piekarnia w Bever słynie z chleba z pieca opalanego drewnem — warto wstać rano.